Over ons

De Wittockiana, in 1983 in Brussel opgericht door Michel Wittock, is het enige museum in België dat volledig gewijd is aan de boekkunst en de boekbindkunst. Het herbergt een uitzonderlijke collectie boekbanden, kostbare boeken, kunstenaarsboeken en kunstboeken, van de renaissance tot heden.

De collectie, die bijna 3.000 werken telt, getuigt van vijf eeuwen creativiteit rond het boek. De stukken werden geselecteerd vanwege de uitzonderlijke kwaliteit van hun boekband, hun geschiedenis, hun herkomst of de bijzondere zorg waarmee ze zijn uitgevoerd.

Om het voortbestaan van zijn collectie te waarborgen, schonk Michel Wittock in 2011 het grootste deel ervan aan de Koning Boudewijnstichting. Bovendien werd de Wittockiana in 2010 erkend als museum van de Fédération Wallonie-Bruxelles en is zij sindsdien een erfgoedinstelling die de boekkunst bewaart, bestudeert en ontsluit voor een breed publiek.

Door middel van haar tentoonstellingen, publicaties en activiteiten draagt de Wittockiana bij aan de bekendheid van de boekkunst tot ver buiten de kringen van de bibliofilie en profileert zij zich vandaag als een toonaangevend museum op dit gebied.

Michel Wittock

Michel Wittock (1934-2020), die al sinds zijn tienerjaren een gepassioneerd bibliofiel was, wijdde een groot deel van zijn leven aan het opbouwen van een unieke collectie. Zijn blik als verzamelaar reikte veel verder dan de zoektocht naar zeldzame stukken. Vanuit een oprechte betrokkenheid steunde en stimuleerde hij jonge kunstenaars en boekbinders, in de overtuiging dat eigentijds talent begeleiding en ondersteuning verdiende.

Michel Wittock was meer dan een verzamelaar: hij was een bruggenbouwer. Voor hem was het gebonden boek een volwaardig kunstwerk; de schoonheid, de geschiedenis en het vakmanschap ervan wilde hij doorgeven aan toekomstige generaties.

Het gebouw

Het gebouw van de Wittockiana, een schrijn voor haar uitzonderlijke collectie, is een markant voorbeeld van de brutalistische architectuur in Brussel. Het werd ontworpen door architect en bibliofiel Emmanuel de Callataÿ, een vriend van Michel Wittock, en opende in 1983 zijn deuren. De sobere, krachtige architectuur lijkt op te rijzen uit het omringende groen. Het gebouw werd ontworpen met het oog op de specifieke vereisten voor het bewaren van kostbare boeken en combineert een uitgesproken esthetische identiteit met uitstekende bewaaromstandigheden.

Om tegemoet te komen aan de toenemende museumactiviteiten werd het gebouw in 1995 uitgebreid naar een ontwerp van architect Charly Wittock. De lichte, grotendeels glazen constructie gaat een dialoog aan met het oorspronkelijke gebouw en opent het museum tegelijk op de omgeving. Vandaag vormt de Wittockiana een bijzonder architecturaal geheel, waar erfgoed, architectuur en hedendaagse creatie elkaar ontmoeten in het hart van Brussel.